Zwerm vogels in de lucht bij zonsondergang, symbool voor meebewegen en afstemmen zonder stil te staan bij jezelf

Waarom zeg ik zo vaak ja terwijl ik nee bedoel?

Ja zeggen terwijl je nee bedoelt kan verwarrend zijn, vooral wanneer je achteraf voelt dat iets niet klopte, maar je op het moment zelf toch meeging. Je merkt dat je instemt, terwijl er ergens in jou twijfel of weerstand zit, alsof je sneller reageert op de ander dan op jezelf.

In dit artikel ontdek je waarom dat gebeurt en waarom het vaak niet gaat over wat je zegt, maar over wat er in jou gebeurt vlak vóórdat je reageert.

Leestijd: 6 min
Voor wie: als je merkt dat je vaak ja zegt terwijl je eigenlijk nee voelt

Er zijn momenten waarop iemand iets aan je vraagt en je vrijwel direct reageert, waarin je ja zegt, instemt of meegaat nog voordat je echt hebt stilgestaan bij wat er in jou gebeurt, alsof je antwoord al gevormd is voordat je hebt kunnen voelen wat je zelf nodig hebt.

Pas later merk je dat er iets niet klopte, dat er twijfel was, dat je eigenlijk geen zin had of dat het niet goed voelde om hiermee akkoord te gaan, maar dat dat gevoel op het moment zelf nog niet duidelijk genoeg was of niet de ruimte kreeg om er te zijn.

Daardoor ontstaat er een verschil tussen wat je zegt en wat je voelt, niet omdat je jezelf bewust negeert, maar omdat het moment waarop je reageert sneller is dan het moment waarop je bij jezelf aanwezig bent.

Wat hierin meespeelt, is dat je systeem gewend kan zijn om eerst naar buiten te kijken, naar wat de ander nodig heeft, wat er gevraagd wordt en wat er verwacht wordt, waardoor je je daar automatisch op afstemt zonder dat daar een bewuste keuze aan voorafgaat.

Die afstemming gebeurt vaak zo snel dat er nauwelijks ruimte ontstaat om eerst bij jezelf te voelen wat jij nodig hebt, omdat de beweging naar de ander als vanzelf gaat en je reactie zich vormt vanuit verbinding, harmonie of het vermijden van spanning.

Daardoor ontstaat je antwoord niet vanuit een bewuste afweging, maar vanuit een automatische reactie, waardoor jouw gevoel pas later zichtbaar wordt.

Je zegt niet te snel ja,
je voelt te laat wat je nee is.

Wanneer je reactie sneller is dan je bewustzijn, kan het gebeuren dat je pas achteraf merkt wat er in je leefde, wanneer je terugkijkt op wat je hebt gezegd of gedaan en voelt dat het niet helemaal klopt met wat je eigenlijk wilde.

Dat kan een gevoel van frustratie geven of het idee dat je jezelf bent voorbijgegaan, terwijl dat niet je intentie was, maar eerder het gevolg van een moment waarin je nog niet volledig aanwezig was bij wat er in je gebeurde.

Dat kleine moment vlak vóórdat je reageert is vaak zo kort en subtiel dat het gemakkelijk gemist wordt, waardoor het gevoel er wel is, maar niet op tijd zichtbaar wordt om je reactie te beïnvloeden.

Deze beweging laat zich vaak zien in situaties waarin je snel reageert zonder dat je echt hebt gevoeld wat je wilt, bijvoorbeeld wanneer je instemt met iets waar je later op terugkomt of wanneer je jezelf hoort zeggen dat het geen probleem is, terwijl je ergens voelt dat het dat wel is.

Misschien herken je dat je moeite hebt om een vraag even open te laten, of dat je de neiging hebt om direct duidelijkheid te geven, ook wanneer je die zelf nog niet volledig hebt, waardoor je antwoord sneller komt dan je gevoel.

Soms voel je het ook in je lichaam, als een lichte spanning, een aarzeling of een gevoel dat iets niet helemaal klopt, maar dat nog niet sterk genoeg is om je reactie te vertragen of te stoppen.

Het zijn geen grote momenten, maar juist deze subtiele signalen maken het voelbaar.

Dat kan zo lijken, zeker wanneer het vaker gebeurt en je het gevoel krijgt dat je jezelf steeds voorbijgaat in hoe je reageert en wat je toestaat.

Maar in de meeste gevallen is dat niet wat er werkelijk speelt.

Het gaat niet om het ontbreken van een nee, maar om het moment waarop je het kunt voelen en de ruimte die er is om erbij te blijven voordat je reageert, omdat dat moment vaak zo kort is dat het gemakkelijk wordt overgeslagen.

Niet omdat je geen grenzen hebt,
maar omdat je er nog niet altijd bij bent wanneer ze zichtbaar worden.

De eerste neiging is vaak om jezelf te trainen in nee zeggen, om sterker te worden in het aangeven van wat je wilt of om bewuster te reageren, maar hoe meer je dat probeert te forceren, hoe groter de kans dat het opnieuw iets wordt wat je goed wilt doen.

De beweging ligt daarom ergens anders.

Niet in de vraag: hoe zeg ik vaker nee,
maar in de vraag: wat gebeurt er in mij vlak voordat ik ja zeg?

Dat vraagt geen directe verandering, maar aandacht voor dat kleine moment waarin iets in je beweegt, nog voordat je woorden geeft aan je reactie, omdat juist daar zichtbaar wordt wat er in jou leeft.

En juist in dat moment kan er langzaam meer ruimte ontstaan om bij jezelf te blijven, zonder dat je iets hoeft te forceren of anders hoeft te doen.

Dan gaat het misschien niet over anders reageren, maar over het leren voelen wat er in jou gebeurt vóórdat je reageert, zodat er ruimte ontstaat om je eigen beweging te herkennen voordat je meegaat in die van de ander.

In Pleasen – Trouw aan Jezelf ontdek je hoe deze automatische afstemming ontstaat, waarom je jezelf blijft aanpassen en hoe je stap voor stap weer kunt terugkeren naar wat voor jou klopt.

👉 Ontdek hoe je weer trouw kunt worden aan jezelf: Pleasen – Trouw aan Jezelf

Trouw zijn aan jezelf is één van de vier ervaringen binnen Genot & Plezier, de tweede laag van de 12-weekse reis De Kunst van Zelfliefde, een plek waar je opnieuw leert voelen wat jij nodig hebt, voordat je reageert op de ander.

Omdat je snel aanvoelt wat er van je verwacht wordt.
Nog voordat je voelt wat jij zelf wil, beweeg je al mee.

👉 Lees verder over: “Waarom pas ik me steeds aan aan anderen?”

Omdat jouw behoefte minder vanzelfsprekend voelt.
Alsof die pas ruimte krijgt wanneer de ander al oké is.

👉 Lees verder over: “Waarom vind ik het moeilijk om voor mezelf te kiezen?”

Omdat een ‘nee’ niet alleen een keuze voelt, maar ook als risico.
Alsof er iets kan verschuiven in hoe de ander naar je kijkt.

👉 Lees verder over: “Waarom ben ik bang om anderen teleur te stellen?”

Omdat je gewend bent geraakt om jezelf even uit te stellen.
Wat jij voelt komt later, als er nog ruimte over is.

👉 Lees verder over: “Waarom zet ik mezelf altijd op de tweede plek?”


Vergelijkbare berichten