Pleasen – Trouw aan Jezelf

Waarom je jezelf kwijtraakt wanneer je steeds kiest voor de ander.

Veel vrouwen denken dat pleasen vooral betekent dat je te vaak ja zegt. Je helpt te veel, past je makkelijk aan, houdt rekening met anderen en vindt het lastig om iemand teleur te stellen. Maar onder pleasen ligt vaak iets diepers dan vriendelijk zijn of moeilijk nee kunnen zeggen.

Binnen The Art of Self.Love zien we pleasen als een beschermbeweging. Je lichaam heeft geleerd dat verbinding veiliger voelt wanneer jij je aanpast, meebeweegt of jezelf op de tweede plek zet. Daardoor lijkt kiezen voor de ander misschien liefdevol, rustig of vanzelfsprekend, terwijl je vanbinnen steeds verder wegraakt bij wat jij voelt, wilt en nodig hebt.

Trouw aan jezelf betekent daarom niet dat je hard, egoïstisch of minder zorgzaam wordt. Het betekent dat jouw lichaam, grens en verlangen ook mee mogen tellen. Niet pas nadat iedereen tevreden is, maar vanaf het begin.

Pleasen stopt niet door jezelf te dwingen om vaker nee te zeggen. Het begint bij voelen waar je jezelf verlaat om de verbinding met een ander te behouden.

In het kort

Kernervaring: Pleasen

Wat je leert:
Je herkent hoe pleasen ervoor kan zorgen dat je jezelf aanpast, je grens wegduwt of ja zegt terwijl je lichaam nee voelt.

Hoe we werken:
We werken met vertraging, lichaamsbewustzijn, grensgevoel en kleine momenten waarin je leert voelen wat klopt voordat je automatisch met de ander meebeweegt.

Wat gebeurt er:
Er kan meer innerlijke ruimte ontstaan om jezelf serieus te nemen, waardoor kiezen voor jezelf minder hard of egoïstisch hoeft te voelen.

TAOSL-visie:
Pleasen is niet zomaar een slechte gewoonte. Het is vaak een oude manier om veiligheid, liefde of verbinding te bewaren. Zolang je lichaam denkt dat aanpassen nodig is om erbij te horen, wordt trouw zijn aan jezelf spannend.

Je zegt ja, maar je lichaam bedoelt nee

Misschien herken je dat je vaak al ja hebt gezegd voordat je echt hebt gevoeld wat jij wilt. Iemand vraagt iets, verwacht iets of heeft iets nodig, en voordat je het weet ben je alweer aan het meebewegen. Pas later voel je vermoeidheid, irritatie, spanning of het stille besef dat je eigenlijk iets anders wilde.

Soms gebeurt dat in grote keuzes, maar vaak juist in kleine momenten. Je past je planning aan, lacht iets weg, maakt ruimte voor een ander, houdt je mening in of zegt dat iets prima is terwijl je lichaam vanbinnen terugtrekt. Je merkt misschien wel dat het niet helemaal klopt, maar het voelt op dat moment makkelijker om mee te gaan.

Dat kan verwarrend zijn, omdat pleasen aan de buitenkant zorgzaam lijkt. Toch kan je lichaam ondertussen ervaren dat jouw grens, voorkeur of behoefte opnieuw naar de achtergrond verdwijnt. Niet omdat je niets voelt, maar omdat de ander vaak sneller centraal komt te staan dan jijzelf.

Er is niets mis met je zorgzaamheid

Het feit dat je rekening houdt met anderen is niet het probleem. Zorgzaamheid, gevoeligheid en afstemming zijn waardevolle kwaliteiten. Het wordt pas ingewikkeld wanneer jouw afstemming op de ander belangrijker wordt dan je contact met jezelf.

Veel vrouwen hebben geleerd dat harmonie bewaren veiliger is dan spanning veroorzaken. Dat aardig zijn beter is dan lastig zijn. Dat je liefde, goedkeuring of rust behoudt door je flexibel, begripvol en makkelijk op te stellen. Zo kan pleasen langzaam een automatische route worden.

Die route hoeft niet bewust gekozen te zijn. Vaak ontstaat ze juist omdat je lichaam ooit heeft geleerd dat aanpassen minder risico gaf dan jezelf uitspreken. Minder kans op afwijzing, conflict, teleurstelling of kritiek.

Binnen TAOSL kijken we daarom niet naar pleasen als zwakte. We kijken naar het moment waarop zorg voor de ander verandert in jezelf verlaten.

Waarom kiezen voor jezelf soms onveilig voelt

Voor jezelf kiezen klinkt eenvoudig, maar kan lichamelijk veel spanning oproepen. Je hoofd weet misschien dat je nee mag zeggen, rust mag nemen of je behoefte mag uitspreken, terwijl je lichaam tegelijkertijd aanspant bij de gedachte aan teleurstelling, ongemak of reactie van de ander.

Dat komt omdat kiezen voor jezelf niet alleen een mentale keuze is. Het raakt aan oude ervaringen met verbinding. Als jouw systeem heeft geleerd dat liefde, rust of acceptatie afhankelijk zijn van aanpassen, dan kan trouw zijn aan jezelf voelen als een bedreiging voor de relatie.

Je lichaam kan dan razendsnel ingrijpen. Je relativeert je eigen behoefte, verzacht je grens, maakt excuses of kiest toch voor de ander. Niet omdat je geen ruggengraat hebt, maar omdat je systeem probeert te voorkomen dat er afstand, spanning of afwijzing ontstaat.

Daarom werkt TAOSL niet met hard jezelf op de eerste plek zetten. We onderzoeken eerst wat er in je lichaam gebeurt zodra jij meetelt.

De aanpassingsreflex

Binnen TAOSL kun je pleasen zien als een aanpassingsreflex. Er gebeurt iets in contact met een ander, en voordat je goed hebt gevoeld wat jij wilt, beweegt je systeem al richting meebuigen. Je lichaam kiest voor harmonie voordat jij hebt kunnen voelen of iets klopt.

Die reflex kan zo vertrouwd worden dat je hem bijna niet meer herkent. Je noemt het flexibel zijn, aardig zijn, praktisch zijn of geen gedoe willen maken. Ondertussen raakt je eigen lichaam steeds minder betrokken bij je keuzes.

Voor sensualiteit is dat belangrijk. Sensualiteit vraagt dat je kunt voelen wat van jou is: je voorkeur, je grens, je verlangen, je ja en je nee. Wanneer je lichaam gewend is om eerst te scannen wat de ander wil, wordt het moeilijker om te voelen wat jij zelf ervaart.

Trouw aan jezelf begint daarom niet met grote grenzen stellen. Het begint met het vertragen van de aanpassingsreflex, zodat je lichaam weer een stem krijgt voordat je antwoord geeft.

Waarom pleasen je verlangen stiller maakt

Verlangen vraagt ruimte. Niet alleen ruimte om iets te willen, maar ook ruimte om te voelen dat jouw willen ertoe doet. Wanneer pleasen actief is, wordt die ruimte kleiner, omdat je aandacht naar buiten beweegt.

Wat heeft de ander nodig? Wat verwacht de ander? Wat voorkomt teleurstelling? Wat houdt het rustig? Je lichaam is dan niet vrij aan het voelen, maar bezig met afstemmen, voorkomen en inschatten.

Daardoor kan verlangen stiller worden. Niet omdat je niets wilt, maar omdat jouw willen minder geoefend is dan je vermogen om rekening te houden. Je voelt misschien eerder wat handig, veilig of gewenst is dan wat werkelijk klopt voor jou.

Binnen TAOSL is Trouw aan jezelf daarom een belangrijke stap binnen Ruimte voor Genot & Plezier. Genot wordt persoonlijker wanneer jouw grens, voorkeur en verlangen mee mogen doen. Zonder trouw aan jezelf wordt plezier al snel iets wat zich aanpast aan de ander.

Trouw aan jezelf is niet hetzelfde als hard worden

Soms klinkt trouw aan jezelf alsof je ineens minder zacht, minder liefdevol of minder beschikbaar moet worden. Maar dat is niet wat we hier bedoelen. Trouw aan jezelf betekent niet dat je de ander vergeet.

Het betekent dat jij jezelf niet meer vergeet.

Je kunt nog steeds zorgzaam zijn, rekening houden met iemand en liefdevol aanwezig blijven. Alleen niet meer ten koste van je eigen lichaam. Niet door je grens weg te duwen, je behoefte te verstoppen of je ja te geven terwijl je vanbinnen nee voelt.

Trouw aan jezelf is dus geen beweging van liefde naar afstand. Het is een beweging van aanpassen naar eerlijker aanwezig zijn. Juist daardoor kan contact uiteindelijk echter worden.

Van automatisch meebewegen naar eerst jezelf voelen

De beweging binnen deze ervaring is niet van pleaser naar iemand die altijd krachtig nee zegt. Dat zou te snel en te hard zijn. De beweging is subtieler: van automatisch meebewegen naar eerst één moment voelen wat er in jou gebeurt.

Dat kan betekenen dat je een ademhaling neemt voordat je antwoord geeft. Dat je merkt dat je ja wilt zeggen om ongemak te voorkomen. Dat je voelt dat je lichaam terugdeinst terwijl je hoofd al een oplossing zoekt. Of dat je eerlijk toegeeft dat je nog niet weet wat je wilt.

In dat kleine moment ontstaat ruimte. Niet om direct een perfecte keuze te maken, maar om jezelf niet automatisch over te slaan. Je hoeft niet meteen alles anders te doen.

Je hoeft alleen niet meteen weg te gaan bij jezelf.

Mini-ervaring: voel je ja voordat je antwoord geeft

Neem een kort moment en denk aan een kleine situatie waarin iemand iets van je vroeg. Kies iets eenvoudigs, niet meteen het grootste thema. Misschien ging het om een afspraak, een verzoek, een berichtje, een verwachting of iets wat je eigenlijk niet wilde.

Breng je aandacht naar je lichaam en vraag jezelf rustig: wat gebeurde er in mijn lichaam vlak voordat ik antwoord gaf?

Misschien voelde je haast, spanning, druk op je borst, een knoop in je buik, een ingehouden adem of de neiging om snel te reageren. Misschien voelde je ook niets duidelijks. Dat is allemaal informatie.

Stel daarna één tweede vraag: als ik niet meteen voor de ander hoefde te zorgen, wat had ik dan gevoeld?

Misschien komt er een nee, een ja, een twijfel, een behoefte aan tijd of gewoon de wens om even niets te hoeven antwoorden. Binnen TAOSL begint trouw aan jezelf niet bij hardop nee zeggen, maar bij je lichaam één moment laten meepraten voordat je jezelf aanpast.

Waarom deze ervaring na Plezier zonder doel komt

Trouw aan jezelf is het achtste thema binnen De Kunst van Zelfliefde. Deze ervaring komt na Weer leren voelen, Verlangen erkennen en Plezier zonder doel, omdat je eerst kleine signalen moet kunnen voelen, daarna je verlangen moet mogen erkennen en vervolgens de prestatiedruk van plezier mag halen.

Daarna komt de vraag: kan ik trouw blijven aan wat ik voel wanneer de ander erbij komt?

Dat is een belangrijke stap. Je kunt in jezelf voelen wat prettig is, wat je verlangt en waar je plezier zonder doel kunt ervaren, maar in contact met anderen kan de oude aanpassingsreflex snel terugkomen. Dan wordt jouw ervaring opnieuw ondergeschikt aan harmonie, verwachting of teleurstelling voorkomen.

Daarom sluit Trouw aan jezelf deze laag af. Niet als harde grensles, maar als belichaamde oefening in jezelf niet verlaten. Genot en plezier worden pas echt van jou wanneer je jezelf erin kunt blijven voelen.

Wat er verandert wanneer je trouwer wordt aan jezelf

Wanneer je trouwer wordt aan jezelf, hoeft je gedrag niet meteen radicaal te veranderen. Vaak begint het met kleine verschuivingen. Je merkt eerder dat je ja zegt terwijl je lichaam nee voelt, herkent sneller wanneer je je aanpast of voelt duidelijker dat je tijd nodig hebt voordat je antwoord geeft.

Ook kan er meer rust ontstaan in je keuzes. Niet omdat je nooit meer twijfelt, maar omdat je lichaam langzaam leert dat jouw signalen ertoe doen. Je hoeft minder snel over jezelf heen om de ander gerust te stellen.

Vanuit die ruimte wordt plezier eerlijker. Je kunt beter voelen wat jij prettig vindt, waar jouw grens ligt en wanneer iets werkelijk klopt. Dat maakt sensualiteit minder afhankelijk van verwachting en meer verbonden met jouw eigen lichaam.

Trouw aan jezelf opent dus niet alleen meer grenzen. Het opent een persoonlijker contact met genot, verlangen en verbinding.

De TAOSL-visie op pleasen en sensualiteit

Binnen TAOSL zien we pleasen niet los van sensualiteit. Wanneer je lichaam gewend is om de ander voorop te zetten, wordt het moeilijker om je eigen plezier, grens en verlangen te voelen. Je aandacht is dan te veel buiten jezelf om werkelijk te ontvangen wat er vanbinnen gebeurt.

Sensualiteit vraagt een andere beweging. Niet egoïstisch, maar belichaamd. Niet alleen afstemmen op de ander, maar ook aanwezig blijven bij jezelf. Wat voel ik? Wat wil ik? Wat is prettig? Waar sluit mijn lichaam? Waar opent iets?

Als je jezelf steeds op de tweede plek zet, wordt genot iets wat zich moet voegen naar de situatie. Wanneer je trouw aan jezelf wordt, krijgt plezier weer een eigen plek. Niet los van verbinding, maar eerlijker binnen verbinding.

Daarom is Trouw aan jezelf geen bijzaak. Het is een voorwaarde voor plezier dat echt van jou is.

Trouw aan jezelf binnen De Kunst van Zelfliefde

Trouw aan jezelf is één van de acht thema’s binnen de 8-weekse reis De Kunst van Zelfliefde. In deze laag verschuift de aandacht van veiligheid naar aangenaamheid, zintuigen, verlangen en genieten zonder prestatiedruk.

Stap voor stap ontstaat er ruimte om niet alleen te voelen wat prettig is, maar ook trouw te blijven aan wat je lichaam aangeeft. Je leert merken waar je jezelf aanpast, waar je ja zegt vanuit spanning en waar je jouw behoefte kleiner maakt om de verbinding te bewaren.

Vanuit die basis kan de rest van de reis zich verder openen. Want pas wanneer je jezelf niet steeds verlaat voor de ander, kan genot werkelijk persoonlijk worden. Dan ontstaat er ruimte voor plezier, verlangen, aanraking en verbinding die niet gebouwd zijn op aanpassen, maar op aanwezigheid.

Als dit herkenbaar is

Als je merkt dat je vaak ja zegt terwijl je nee bedoelt, je aanpast aan anderen of jezelf op de tweede plek zet, hoef je dat niet meteen op te lossen. Misschien is het al genoeg om vandaag anders naar pleasen te kijken. Niet als bewijs dat je zwak bent, maar als een oude manier waarop je lichaam verbinding veilig probeerde te houden.

De eerste stap is niet dat je ineens overal nee tegen zegt. De eerste stap is dat je merkt waar je jezelf verlaat voordat je antwoord geeft. Daar begint trouw aan jezelf.

Je hoeft niet harder te worden. Je mag jezelf meenemen.

Herken je dit?

Lees verder over pleasen, aanpassen en jezelf op de tweede plek zetten.

Trouw aan jezelf raakt vaak aan meerdere herkenbare patronen. Misschien zeg je vaak ja terwijl je nee bedoelt, pas je je aan aan anderen of vind je het moeilijk om voor jezelf te kiezen. Deze artikelen helpen je om die signalen verder te begrijpen.

Waarom zeg ik zo vaak ja terwijl ik nee bedoel?

Over pleasen, grenzen wegduwen en waarom je lichaam soms sneller kiest voor harmonie dan voor eerlijkheid. Lees verder →

Waarom pas ik me steeds aan aan anderen?

Over aanpassen, afstemmen en hoe je jezelf langzaam kunt kwijtraken wanneer de ander steeds centraal staat. Lees verder →

Waarom vind ik het moeilijk om voor mezelf te kiezen?

Over schuldgevoel, twijfel en waarom jezelf meenemen in keuzes soms spannender voelt dan jezelf overslaan. Lees verder →

Waarom ben ik bang om anderen teleur te stellen?

Over teleurstelling, afwijzing en de angst dat verbinding minder veilig wordt wanneer jij je grens of behoefte laat zien. Lees verder →

Waarom zet ik mezelf altijd op de tweede plek?

Over jezelf klein maken, zorgen voor de ander en waarom jouw lichaam, verlangen en behoefte ook mee mogen tellen. Lees verder →