Veer tussen stenen in warm zonlicht als beeld bij luisteren naar wat je lichaam aangeeft

Waarom voel ik signalen maar doe ik er niets mee?

Lichaamssignalen negeren kan betekenen dat je heel goed voelt wat er in je gebeurt, maar dat het geen invloed heeft op wat je doet. Je merkt spanning, vermoeidheid of een duidelijke richting, maar er volgt geen actie, alsof er een stap ontbreekt tussen voelen en bewegen.

In dit artikel ontdek je waarom die stap zo lastig kan zijn en waarom het vaak niet gaat over het niet voelen, maar over wat er gebeurt nadat je iets hebt gevoeld.

Leestijd: 8 min
Voor wie: als je merkt dat je signalen voelt, maar ze niet vertaalt naar wat je doet

Er zijn momenten waarop je heel duidelijk kunt waarnemen wat er in je lichaam gebeurt, waarin je voelt dat iets te veel wordt, dat er ergens een grens ligt of dat er juist een beweging ontstaat richting rust, afstand of verandering, nog voordat je precies kunt uitleggen wat het is.

Het signaal is er. En toch verandert er niets.

Je blijft zitten waar je zit, je gaat door met wat je deed of je schuift het door naar later, alsof het voelen op zichzelf nog niet voldoende is om daadwerkelijk iets in gang te zetten, waardoor het moment waarop je had kunnen bewegen langzaam voorbijgaat.

En juist daar ontstaat een scheiding tussen wat je ervaart en wat je doet. Niet omdat je het niet merkt, maar omdat het geen vervolg krijgt.

Wat hierin meespeelt, is dat voelen en handelen twee verschillende processen zijn die niet vanzelf met elkaar verbonden zijn, waardoor het heel goed mogelijk is dat je iets scherp waarneemt in je lichaam, terwijl je gedrag toch door iets anders wordt bepaald.

Je lichaam kan iets aangeven, maar je handelen wordt vaak gestuurd door gewoonte, verantwoordelijkheid, verwachtingen of de behoefte om iets af te maken, waardoor het signaal van je lichaam niet automatisch leidend wordt in wat je doet.

Daar ontstaat een vertraging.

Je voelt wat er speelt, maar iets anders bepaalt het tempo en de richting, waardoor wat je voelt op de achtergrond aanwezig blijft zonder dat het wordt omgezet in beweging.

Ik luister uitstekend naar mijn lichaam.
Ik negeer alleen wat het zegt.

Tussen het moment waarop je iets voelt en het moment waarop je ernaar zou kunnen handelen, zit vaak een klein maar bepalend stuk waarin iets anders het overneemt, vaak in de vorm van een gedachte die zegt dat het niet uitkomt, dat het nog even kan wachten of dat het niet belangrijk genoeg is om er nu iets mee te doen.

Dat moment is klein, maar heeft grote invloed.

Daarin verschuift je aandacht van wat je voelt naar wat logisch lijkt, wat moet of wat verwacht wordt, waardoor de impuls van je lichaam minder gewicht krijgt en uiteindelijk naar de achtergrond verdwijnt.

Niet omdat het er niet is. Maar omdat het wordt overruled door iets wat bekender en veiliger voelt.

Dit laat zich vaak zien in situaties waarin je achteraf merkt dat je iets al wist, maar er niets mee hebt gedaan, alsof je lichaam je al eerder iets heeft laten voelen wat je pas later volledig herkent.

Je merkt bijvoorbeeld dat je moe was, maar toch doorging omdat je nog iets wilde afronden, of dat je spanning voelde, maar het niet serieus nam omdat het niet uitkwam, waardoor het gevoel bleef hangen zonder dat er iets veranderde.

Misschien herken je dat je een duidelijke richting voelt, maar blijft twijfelen of het uitstelt, of dat je merkt dat je lichaam en je gedrag niet op elkaar afgestemd zijn, alsof er twee lijnen naast elkaar lopen die elkaar net niet raken.

Het zijn geen grote blokkades, maar juist deze kleine momenten maken zichtbaar wat er gebeurt.

Soms helpt het om er even niet over na te denken, maar het gewoon te ervaren. Met dit luisterverhaal kun je weer even contact maken met je lichaam. Een momentje voor jezelf.

Dat kan zo voelen, alsof je jezelf niet serieus neemt of alsof je signalen negeert terwijl je ze wel duidelijk waarneemt, waardoor het lijkt alsof je jezelf tekortdoet in wat je nodig hebt en alsof er iets ontbreekt in hoe je met jezelf omgaat.

Maar meestal ligt het niet daar. Je luistert wel.

Je voelt, je merkt op en je bent je bewust van wat er gebeurt in je lichaam, alleen ontstaat er nog niet vanzelf een beweging waarin dat voelen ook wordt gevolgd door doen, waardoor het signaal als het ware blijft hangen in de ervaring zonder dat het doorwerkt in wat je vervolgens kiest.

Er zit geen gebrek in het luisteren zelf, maar in wat er daarna gebeurt. Niet omdat je niet luistert. Maar omdat je er niets mee doet.

De eerste neiging is vaak om direct meer actie te willen nemen, om beter te reageren op wat je voelt of om jezelf te dwingen om er iets mee te doen, waardoor het al snel verandert in iets wat je goed wilt doen of waar je controle over probeert te krijgen.

Maar hoe meer je dat probeert te sturen, hoe groter de kans dat het opnieuw iets wordt wat zich in je hoofd afspeelt.

De beweging ligt ergens anders.

Niet in het verbeteren van je reactie, maar in het zichtbaar maken van wat er gebeurt in dat kleine moment tussen voelen en niet handelen, omdat daar precies zichtbaar wordt wat je volgt en wat je laat liggen.

Niet: hoe ga ik hier beter op handelen? Maar: wat gebeurt er precies tussen voelen en niet handelen?

Dat vraagt geen directe verandering, maar aandacht voor dat moment waarin je iets voelt en het toch laat liggen, zonder dat je het meteen hoeft op te lossen of te corrigeren.

En juist in dat zien kan er langzaam iets verschuiven, waardoor voelen en doen weer dichter bij elkaar kunnen komen.

Dan gaat het misschien niet over meer voelen, maar over het leren volgen van wat er al in je leeft, ook wanneer het nog niet groot genoeg lijkt om er direct naar te handelen.

In Vertrouwen – Je Lichaam Volgen ontdek je hoe deze onderbreking ontstaat, waarom voelen en handelen los van elkaar komen te staan en hoe je stap voor stap weer kunt bewegen vanuit wat je lichaam aangeeft.

👉 Ontdek hoe je weer kunt volgen wat je lichaam aangeeft: Vertrouwen – Je Lichaam Volgen

Je lichaam volgen is één van de vier ervaringen binnen Meesterschap & Overgave, de derde laag van de 12-weekse reis De Kunst van Zelfliefde. Een plek waar voelen en doen weer met elkaar verbonden raken, zonder dat je eerst alles hoeft te begrijpen.

Je voelt signalen, maar je doet er niets mee, omdat vertrouwen ontbreekt op het moment dat het ertoe doet; je merkt iets op, maar trekt het direct in twijfel zodra je er ook echt naar zou moeten handelen.

👉 Lees verder over: “Waarom vertrouw ik mijn lichaam niet?”

Je voelt signalen, maar blijft hangen in twijfel, waardoor de beweging stopt voordat die begonnen is; het gevoel is er wel, maar je wacht tot het zeker genoeg voelt om er iets mee te doen.

👉 Lees verder over: “Waarom twijfel ik aan wat mijn lichaam aangeeft?”

Je voelt signalen, maar schuift ze opzij, omdat je gewend bent geraakt om eerst te kijken wat er van je verwacht wordt; wat je lichaam nodig heeft, komt pas daarna, als er nog ruimte over is.

👉 Lees verder over: “Waarom negeer ik vaak wat mijn lichaam nodig heeft?”

Je voelt signalen, maar je hoofd neemt het over, omdat dat sneller duidelijkheid geeft; je kiest voor wat je kunt bedenken, in plaats van voor wat je nog niet volledig kunt begrijpen.

👉 Lees verder over: “Waarom luister ik meer naar mijn hoofd dan mijn lichaam?”


Vergelijkbare berichten