zacht blad in warm zonlicht als metafoor voor jezelf saboteren en hoe het ongemerkt gebeurt

Hoe komt het dat ik mezelf blijf saboteren?

Jezelf saboteren kan voelen alsof je jezelf in de weg zit. Je weet wat goed voor je is, wat je wilt veranderen of waar je naartoe wilt, en toch doe je iets anders. Je stelt uit, trekt je terug of maakt keuzes die je eigenlijk niet helpen.

In dit artikel ontdek je waarom dat gebeurt en waarom het vaak niet gaat over jezelf tegenwerken, maar over een systeem dat blijft terugvallen op wat het kent.

Leestijd: 6 min
Voor wie: als je merkt dat je jezelf tegenhoudt of keuzes maakt die niet helpen

Er zijn momenten waarop je helder hebt wat je wilt. Je wilt iets veranderen, iets opbouwen of ergens echt voor gaan, en je voelt richting, misschien zelfs motivatie om stappen te zetten.

En toch gebeurt er iets anders.

Je stelt het uit, haakt af of maakt een keuze die je verder weg brengt van wat je eigenlijk wilt bereiken. Achteraf kun je dat vaak goed zien en weet je dat dit niet was wat je wilde doen.

En juist dat maakt het verwarrend, omdat het voelt alsof je jezelf tegenwerkt terwijl je eigenlijk vooruit wilt.

Wat het lastig maakt, is dat dit gedrag meestal niet voelt als een bewuste keuze. Je kiest er niet actief voor om jezelf tegen te houden, maar merkt dat het gebeurt op momenten waarop er juist iets in beweging komt.

Wanneer iets belangrijk wordt, wanneer je zichtbaar wordt of wanneer er iets op het spel staat, kan je systeem reageren door niet vooruit te gaan, maar terug te grijpen op wat het kent.

Dat kan zich uiten in uitstellen, vermijden, jezelf klein houden of juist ergens overheen gaan, niet omdat je het niet wilt, maar omdat je systeem probeert grip te houden op wat er gebeurt.

Je houdt jezelf klein,
precies op het moment dat je groter kunt gaan.

Wanneer je terugkijkt, kan het lijken alsof je jezelf saboteert, alsof je iets kapot maakt wat je juist wilde opbouwen.

Maar vanbinnen speelt er iets anders.

Er is een deel in jou dat vooruit wil, en er is een deel dat probeert te beschermen. Dat beschermende deel kijkt niet naar waar je naartoe wilt, maar naar wat het kent en wat veilig voelt, naar wat voorspelbaar is en eerder heeft gewerkt.

Wanneer iets nieuws spanning oproept, kan dat deel sterker naar voren komen, niet om je tegen te werken, maar om te voorkomen dat je iets ervaart wat als onveilig wordt herkend.

Dit laat zich vaak zien in gedrag dat zich herhaalt, juist op momenten die belangrijk voor je zijn en waarop je eigenlijk vooruit wilt.

Je merkt bijvoorbeeld dat je uitstelt wat je eigenlijk wilt doen, dat je stopt op het moment dat het serieuzer wordt of dat je keuzes maakt die je terugbrengen naar wat je al kent.

Misschien herken je dat je jezelf klein houdt terwijl je ergens voelt dat je meer wilt, of dat je afhaakt wanneer iets spannend wordt, ook al was je gemotiveerd om door te gaan.

Soms zit het in twijfel, soms in vermijding en soms in het niet afmaken van wat je begint.

Het zijn geen losse acties, maar een patroon dat zichtbaar wordt zodra je in beweging komt.

Dat kan zo voelen, alsof je jezelf saboteert en je eigen groei tegenhoudt, alsof je iets kapot maakt wat je juist probeert op te bouwen.

Maar meestal is dat niet de kern.

Wat eruitziet als sabotage, is vaak een vorm van bescherming. Een reactie van je systeem die probeert te voorkomen dat je iets doet wat spanning, onzekerheid of afwijzing kan oproepen, ook al ben je je daar niet altijd bewust van.

Die reactie is niet verkeerd, en heeft je waarschijnlijk op eerdere momenten geholpen om met situaties om te gaan die te intens of onveilig voelden.

Maar wanneer die beweging automatisch blijft en steeds opnieuw wordt geactiveerd, kan het ervoor zorgen dat je jezelf telkens terugbrengt naar wat je al kent, zelfs als dat niet meer is waar je naartoe wilt.

De eerste neiging is vaak om het te willen doorbreken, om jezelf te pushen, discipline op te bouwen en het deze keer anders te doen.

Maar hoe meer je probeert om ertegenin te gaan, hoe sterker het soms lijkt te worden, omdat je nog steeds reageert vanuit controle in plaats van vanuit begrip.

De beweging ligt ergens anders.

Niet in de vraag hoe je stopt met jezelf saboteren, maar in de vraag wat er gebeurt op het moment dat je jezelf terugtrekt of afhaakt en hoe dat proces zich opbouwt.

Dat vraagt geen directe verandering, maar aandacht voor dat moment waarop iets kantelt, waarin je van vooruit bewegen naar terugtrekken gaat.

En juist daar ligt de sleutel.

Herken je dat je jezelf blijft saboteren?

Dan gaat het misschien niet over sterker worden, maar over het leren zien wat er gebeurt wanneer iets belangrijk wordt en hoe je systeem daarop reageert.

In Conditionering – Je eigen Patronen Doorbreken ontdek je hoe deze reacties ontstaan, waarom je systeem blijft terugvallen en hoe je stap voor stap meer ruimte kunt ervaren om anders te kiezen.

👉 Ontdek hoe je je eigen patronen kunt doorbreken: Conditionering – Je eigen Patronen Doorbreken

Je eigen patronen doorbreken is één van de vier ervaringen binnen Het Ontwaken van je Sensualiteit, de eerste laag van de 12-weekse reis De Kunst van Zelfliefde. Een plek waar je inzicht krijgt in wat er in je gebeurt en van daaruit beweging kunt laten ontstaan, op jouw tempo.

Omdat je in dezelfde situaties steeds hetzelfde doet. Je ziet het gebeuren, maar pas nadat het al gebeurd is.

👉 Lees verder over: “Waarom blijf ik in dezelfde patronen hangen?”

Omdat je op het moment zelf teruggaat naar wat je gewend bent. Je neemt je iets anders voor, maar dat komt te laat.

👉 Lees verder over: “Waarom val ik steeds terug in oud gedrag?”

Omdat je direct reageert. Je denkt niet eerst na, maar doet wat automatisch komt en merkt pas later dat het niet klopt.

👉 Lees verder over: “Waarom doe ik dingen die ik eigenlijk niet wil?”

Omdat het moment sneller is dan jij. Voor je het doorhebt, zit je alweer in hetzelfde gedrag.

👉 Lees verder over: “Waarom is het zo moeilijk om mijn gedrag te veranderen?”


Vergelijkbare berichten