slak die langzaam over een blad beweegt in warm licht als metafoor voor jezelf niet vertrouwen

Waarom vertrouw ik mijn eigen gevoel niet meer?

Jezelf niet vertrouwen kan langzaam ontstaan. Niet door één moment, maar door een reeks ervaringen waarin je bent gaan twijfelen aan wat je voelt. Je merkt dat je niet meer zeker weet of je gevoel klopt, en dat je het liever eerst controleert of bevestigt.

In dit artikel ontdek je waarom het vertrouwen in je eigen gevoel kan afnemen en waarom het vaak niet gaat over je gevoel dat niet werkt, maar over hoe je ermee hebt leren omgaan.

Leestijd: 6 min
Voor wie: als je merkt dat je je eigen gevoel niet meer vertrouwt

Het begint vaak niet met wantrouwen, maar met twijfel. Met een moment waarop je iets voelde, maar er toch iets anders mee deed, een situatie waarin je achteraf dacht dat je het verkeerd had ingeschat, of een ervaring waarin je gevoel niet werd bevestigd door wat er gebeurde.

Op zichzelf zijn dat kleine momenten. Maar wanneer ze zich herhalen, kan er iets verschuiven in hoe je met jezelf omgaat.

Je gaat minder snel uit van wat je voelt. Je checkt het eerst, denkt erover na, legt het langs logica of vraagt iemand anders wat zij ervan vinden, waardoor er langzaam afstand ontstaat.

Niet omdat je niets meer voelt, maar omdat je het niet meer vanzelf volgt.

Wat je voelt, komt vaak direct en zonder uitleg. Het is er al voordat je het kunt verklaren, soms duidelijk en soms subtiel, maar in de basis aanwezig.

En daarna komt er iets anders.

Gedachten die het beoordelen, vragen die het in twijfel trekken en redenen die aangeven waarom het misschien niet klopt, waardoor je gevoel niet meer op zichzelf staat, maar iets wordt wat je moet controleren, afwegen of bevestigen voordat je er iets mee doet.

Niet omdat je dat bewust kiest, maar omdat je hebt geleerd dat voelen alleen niet voldoende is om op te vertrouwen.

Hoe vaker je je gevoel checkt bij anderen, hoe minder het nog van jou voelt.

Het kan daardoor gaan voelen alsof je gevoel je in de steek laat, alsof het je geen duidelijke richting meer geeft of dat je er verkeerde keuzes mee maakt.

Maar meestal ligt het niet aan je gevoel zelf.

Wat verandert, is de manier waarop je ermee omgaat. Wanneer wat je voelt steeds wordt gevolgd door twijfel of correctie, krijgt het minder kans om zich te laten zien en volledig ervaren te worden.

Het wordt onderbroken, aangepast of weggedrukt, nog voordat je het echt hebt kunnen voelen.

Daardoor lijkt het alsof je gevoel niet helder is, terwijl het in werkelijkheid minder ruimte krijgt om hoorbaar te worden.

Jezelf niet vertrouwen zit vaak in kleine, terugkerende momenten die zich blijven herhalen en zich langzaam opstapelen gedurende de dag.

Je merkt bijvoorbeeld dat je bevestiging zoekt bij anderen voordat je een beslissing neemt, of dat je iets voelt maar het pas serieus neemt wanneer iemand anders het bevestigt.

Misschien herken je dat je lang blijft nadenken over keuzes, dat je achteraf terugkomt op wat je hebt gedaan, of dat je iets voelt in je lichaam maar het niet goed kunt plaatsen of er niets mee doet.

Soms uit het zich in uitstel, waarbij je ergens al een richting voelt, maar wacht tot je meer zekerheid hebt voordat je ernaar handelt.

Het zijn geen grote, duidelijke blokkades, maar juist deze momenten maken dat het vertrouwen in jezelf langzaam afneemt.

Dat kan zo voelen, alsof je niet meer goed weet wat klopt voor jou of alsof je gevoel je geen houvast meer geeft.

Maar meestal is je gevoel niet verdwenen.

Het is alleen minder leidend geworden, niet omdat het er niet is, maar omdat er steeds iets tussendoor komt wat bepaalt of het wel of niet gevolgd wordt.

Je gevoel is er nog steeds, maar krijgt minder ruimte om richting te geven.

De eerste neiging is vaak om meer duidelijkheid te zoeken, om zeker te weten dat wat je voelt klopt en om het beter te begrijpen, te analyseren of te controleren voordat je erop durft te vertrouwen.

Maar vertrouwen ontstaat niet door zekerheid. Het ontstaat door ervaring.

Door kleine momenten waarin je niet meteen corrigeert wat je voelt, maar het er even laat zijn, waarin je niet direct bevestiging zoekt, maar eerst zelf blijft bij wat er opkomt.

Niet om het perfect te doen, maar om opnieuw te ervaren dat wat je voelt er mag zijn, zonder dat het meteen aangepast hoeft te worden.

En juist in die herhaling kan het vertrouwen langzaam weer terugkomen.

Dan gaat het misschien niet over beter voelen, maar over opnieuw leren luisteren naar wat er al is en het weer ruimte geven om richting te mogen hebben.

In Zelfkritiek – Luisteren naar je lichaam ontdek je hoe die innerlijke stem je gevoel kan overstemmen, waarom vertrouwen afneemt en hoe je stap voor stap weer kunt leren voelen wat er in je lichaam gebeurt.

👉 Ontdek hoe je weer kunt leren luisteren naar jezelf: Zelfkritiek – Luisteren naar je lichaam

Luisteren naar je lichaam is één van de vier ervaringen binnen Het Ontwaken van je Sensualiteit, de eerste laag van de 12-weekse reis De Kunst van Zelfliefde. Een plek waar je weer leert voelen wat klopt voor jou, op jouw tempo.

Je twijfel voelt als een constant draaiend rad in je hoofd; je vraagt jezelf steeds opnieuw af of je iets goed genoeg doet. 

👉 Lees verder over: “Waarom twijfel ik zo vaak aan mezelf?”

Je luisterde ooit naar je gevoel, maar je koos er vaak voor niet te luisteren. Nu voelt het alsof je gevoel niet meer te vertrouwen is. 

👉 Lees verder over: “Waarom luister ik niet naar mijn gevoel?”

Je zelfkritiek is je automatische rem: je stopt jezelf voordat je iets leeft, omdat je verwacht dat het misgaat. 

👉 Lees verder over: “Waarom heb ik zoveel zelfkritiek op mezelf?”

Je herkent jezelf onderuit halen aan je opties: je kiest voor het makkelijkste, veiligste, of “plichts” in plaats van wat je lichaam wil. 

👉 Lees verder over: “Hoe herken je dat je jezelf steeds onderuit haalt?”

Vergelijkbare berichten