Zelfkritiek – Luisteren naar je Lichaam
Je hoofd heeft vaak snel een mening. Over wat je voelt, wat je doet, hoe je reageert. Daardoor raak je het contact met je lichaam makkelijk kwijt.
In dit artikel ontdek je hoe zelfkritiek je uit je lichaam haalt en hoe je weer kunt leren luisteren naar wat je lichaam je vertelt.
Luisteren naar je lichaam ontstaat niet door harder je best te doen om het ‘goed’ te doen, maar doordat je stopt met jezelf steeds te corrigeren.
Zolang er een stem is die blijft beoordelen, wordt het lastig om echt te voelen wat er in je lichaam gebeurt. Je blijft dan hangen in denken, analyseren en verbeteren.
Je wilt wel voelen wat je nodig hebt, maar er komt steeds iets tussendoor. Een oordeel. Een gedachte. Een twijfel. Alsof je lichaam iets zegt, maar je hoofd er meteen overheen praat.
Het kan voelen alsof je jezelf niet helemaal kunt vertrouwen. Alsof je eerst moet weten wat ‘goed’ is, voordat je kunt voelen wat klopt.
Misschien hoef je niet meer te voelen.
Maar anders te luisteren.
Er is niets mis met jou
Wat je ervaart is niet vreemd. Het is iets wat veel mensen herkennen.
Je hebt geleerd om na te denken, om te analyseren, om dingen beter te doen. Dat heeft je ook veel gebracht. Maar het heeft er misschien ook voor gezorgd dat je minder bent gaan luisteren naar je lichaam.
Je hoofd probeert je te helpen. Het wil overzicht, controle en zekerheid. Maar daarin kan het soms zo aanwezig zijn, dat je lichaam nauwelijks nog ruimte krijgt om iets te laten voelen.
Misschien herken je dat je iets voelt opkomen, maar dat je het meteen wegredeneert. Of dat je twijfelt of wat je voelt wel klopt.
Dat kan verwarrend zijn.
Maar het betekent niet dat je lichaam niet weet wat het doet. Het betekent dat je er weer opnieuw naar mag leren luisteren.
Het begint met ruimte
Luisteren naar je lichaam ontstaat niet doordat je beter gaat nadenken, maar doordat er ruimte komt.
Ruimte waarin je lichaam iets kan laten voelen, zonder dat het meteen beoordeeld wordt. En dat is vaak het stuk dat we overslaan.
We proberen te begrijpen wat we voelen. Te verklaren. Te analyseren. Maar daardoor blijven we in ons hoofd, terwijl het antwoord juist in het lichaam ligt.
De beweging die hier nodig is, is niet méér grip krijgen, maar juist iets loslaten.
Niet meteen reageren op wat je voelt, maar het even laten bestaan Niet invullen wat het betekent, maar nieuwsgierig blijven naar wat er gebeurt
Want pas wanneer je lichaam ruimte krijgt, kan het zich laten horen.
Hoe zelfkritiek zich laat zien
Zelfkritiek is niet altijd hard of duidelijk aanwezig. Soms is het subtiel.
Soms zit het in kleine gedachten, zoals: “Doe ik dit wel goed?” “Is dit normaal?” “Moet ik me niet anders voelen?”
Soms merk je het in twijfel. Dat je iets voelt, maar het niet serieus neemt. Dat je eerst bevestiging zoekt buiten jezelf.
En soms zit het in het niet voelen. Alsof je lichaam op de achtergrond blijft, omdat je hoofd alles overneemt.
Misschien herken je dat je bezig bent met jezelf verbeteren, terwijl je eigenlijk wilt voelen wat er is. Of dat je merkt dat je niet goed weet wat je lichaam nodig heeft. Het zijn allemaal manieren waarop je uit verbinding kunt raken met je lichaam.
Niet verkeerd. Niet raar. Maar wel een teken dat je aandacht vooral in je hoofd zit.
Misschien is er niets mis met jou.
Alleen met hoe je naar jezelf luistert.
Een klein moment voor jezelf
Misschien kun je even iets proberen. Niet om iets te bereiken, maar om te merken wat er gebeurt.
Denk eens terug aan een moment van vandaag waarop je iets voelde… en daar meteen iets van vond. Misschien een gedachte als: “Doe ik dit wel goed?” of “Dit slaat nergens op”
Blijf even bij dat moment. Niet om het te veranderen, maar om te zien wat eronder zit. Wat voelde je, voordat je er iets van vond?
Misschien iets kleins, iets zachts, of juist iets onduidelijks. Misschien merk je dat je het niet meteen weet. Ook dat is oké.
Het enige wat je hier doet, is even ruimte maken tussen wat je voelt en wat je ervan vindt. Zonder het op te lossen. Gewoon even luisteren
Dit is waar het begint
eel mensen proberen direct antwoorden te vinden: wat ze nodig hebben, wat ze moeten doen, wat klopt. Maar als je vooral in je hoofd zit, raak je verder weg van je lichaam.
Daarom begint deze reis niet bij begrijpen. En ook niet bij veranderen. Het begint bij luisteren.
Zolang je lichaam weinig ruimte krijgt, blijft het op de achtergrond. Niet omdat het niets te zeggen heeft, maar omdat er nog geen plek is om het te horen.
Pas wanneer je stopt met corrigeren en gaat luisteren, ontstaat er iets anders. Meer rust, meer duidelijkheid, meer verbinding. En van daaruit kan je lichaam stap voor stap weer richting geven.
Als je voelt dat dit bij je past
Misschien herken je dat je veel in je hoofd zit. Dat je twijfelt aan wat je voelt, of dat je niet goed weet wat je lichaam nodig heeft.
Dan is dit geen plek waar je iets moet oplossen, maar waar je kunt beginnen. Niet door meer na te denken, maar door weer te leren luisteren. Niet door het juiste antwoord te zoeken, maar door ruimte te maken voor wat er al is.
Luisteren naar je lichaam is één van de vier ervaringen binnen Het Ontwaken van je Sensualiteit. De eerste laag van de 12-weekse reis De Kunst van Zelfliefde, waarin je stap voor stap weer leert voelen wat klopt voor jou.
Lees meer of ontdek:
