Spanning – Grenzen verleggen
Soms merk je dat je ergens naartoe wilt bewegen, maar dat er ook iets in je terughoudt. Dat je voelt dat er meer mogelijk is, maar dat het spannend wordt zodra je daar dichterbij komt.
In dit artikel ontdek je hoe spanning werkt en hoe je stap voor stap kunt leren bewegen buiten je grenzen, zonder jezelf te forceren.
Grenzen verleggen gaat niet doordat je jezelf pusht, maar doordat je leert luisteren naar spanning zonder er meteen van weg te gaan.
Waar het eerst ging over voelen, volgen en ontdekken, verschuift de focus hier naar iets anders. Naar het opzoeken van de rand, naar het toelaten van intensiteit en het blijven bij wat er gebeurt als het spannend wordt.
Misschien herken je dat je iets wilt, maar dat je het uitstelt. Of dat je een stap wilt zetten, maar dat je lichaam aarzelt en je toch weer teruggaat naar wat veilig voelt.
Je blijft waar het veilig voelt.
En vraagt je af waarom er niets verandert.
Er is niets mis met jou
Spanning wordt vaak gezien als iets wat je moet vermijden, maar in veel gevallen is het juist een teken dat je ergens tegenaan beweegt wat nieuw is.
Je lichaam reageert op verandering. Op iets wat buiten het bekende ligt. Dat kan voelen als onrust, twijfel of een neiging om terug te trekken.
Misschien herken je dat je spanning voelt en dat je dat interpreteert als een teken dat je moet stoppen. Of dat je het vermijdt omdat het ongemakkelijk voelt.
Dat is logisch.
Maar het betekent niet dat je moet stoppen. Het betekent dat je ergens aan het bewegen bent waar groei en intensiteit samenkomen.
Het begint met blijven bij spanning
Grenzen verleggen begint niet met grotere stappen zetten, maar met blijven bij wat je voelt op het moment dat het spannend wordt. Niet door spanning weg te duwen, maar door het te herkennen en er iets langer bij te blijven, zonder dat het meteen weg hoeft.
En dat is vaak precies het stuk dat we overslaan.
We voelen spanning en gaan er direct van weg, door ons terug te trekken, onszelf af te leiden of weer controle te zoeken, waardoor we niet echt ervaren wat er op dat moment in ons gebeurt.
De beweging die hier nodig is, is niet om spanning te vermijden, maar om op te merken wat er gebeurt wanneer je er niet meteen op reageert en jezelf de ruimte geeft om erbij te blijven.
Niet om het op te lossen, maar om het te ervaren en te voelen wat eronder ligt.
Want pas wanneer je spanning kunt toelaten en daar iets langer bij blijft, ontstaat er ruimte om verder te bewegen.
Hoe spanning zich laat zien
Spanning kan zich op verschillende manieren laten zien, soms duidelijk in je lichaam en soms meer op de achtergrond in hoe je denkt of reageert. Het kan voelbaar zijn als een snellere hartslag, een onrust in je lichaam of een lichte druk die moeilijk te plaatsen is.
Soms merk je het juist in twijfel, in uitstellen of in de neiging om iets te vermijden, ook al voel je ergens dat je er eigenlijk naartoe wilt bewegen.
Misschien herken je dat je een stap wilt zetten, maar dat er iets in je aarzelt, waardoor je toch teruggaat naar wat bekend en veilig voelt.
En soms zit spanning in iets subtiels, een kleine verandering in je ademhaling, een spanning in je spieren of een gevoel dat er iets staat te gebeuren, zonder dat je precies weet wat.
Het zijn geen blokkades.
Het zijn signalen dat je ergens op de rand zit van wat je kent, op een plek waar iets nieuws kan ontstaan.
Wat je spannend vindt, zegt vaak meer over je verlangen dan je angst.
Een klein moment voor jezelf
Misschien kun je even iets proberen, niet om iets te veranderen, maar om te merken wat er gebeurt als je iets langer bij spanning blijft.
Denk eens aan een moment waarop je iets wilde doen, maar het niet deed omdat het spannend voelde. Blijf even bij dat moment en kijk of je kunt voelen waar die spanning zat in je lichaam en hoe die zich liet zien.
Misschien merk je een onrust, een druk of een aarzeling, of voel je dat je adem iets verandert zodra je eraan denkt.
Kijk of je daar even bij kunt blijven, zonder het weg te duwen of er meteen iets mee te doen, en zonder dat het anders hoeft te zijn.
Misschien merk je dat de spanning verandert, verschuift of iets zachter wordt. Misschien blijft het precies hetzelfde.
Ook dat is oké.
Het enige wat je hier doet, is even aanwezig zijn bij spanning en ervaren wat er gebeurt wanneer je er niet direct van weggaat.
Dit is waar het begint
Veel mensen proberen spanning te vermijden of er zo snel mogelijk doorheen te gaan, in de hoop dat het daarna weer rustig wordt. Maar zolang je spanning wegduwt of probeert te controleren, blijf je uit de ervaring en verandert er weinig.
Daarom begint deze reis niet bij minder spanning, en ook niet bij jezelf pushen. Het begint bij blijven bij wat je voelt, precies op het moment dat het spannend wordt.
Zolang je spanning vermijdt, blijf je binnen wat je kent. Niet omdat je dat wilt, maar omdat je lichaam kiest voor wat veilig en vertrouwd is.
Pas wanneer je spanning kunt toelaten en daar iets langer bij blijft, ontstaat er iets anders. Meer ruimte, meer intensiteit en een gevoel van beweging dat niet geforceerd is.
En van daaruit kun je stap voor stap verder gaan, terwijl je in contact blijft met wat er in je lichaam gebeurt.
Als je voelt dat dit bij je past
Misschien herken je dat je ergens naartoe wilt bewegen, maar dat spanning je tegenhoudt, of dat je merkt dat je teruggaat naar wat veilig voelt terwijl je ergens voelt dat er meer mogelijk is.
Dan is dit geen plek waar je iets moet oplossen, maar waar je kunt beginnen. Niet door jezelf te pushen, maar door te blijven bij wat je voelt en daar iets langer bij aanwezig te zijn.
Je begint niet bij grotere stappen, maar bij blijven.
Grenzen verleggen is één van de vier ervaringen binnen Meesterschap & Overgave. De derde laag van de 12-weekse reis De Kunst van Zelfliefde, waarin de focus verschuift naar activatie, intensiteit en het toelaten van wat er ontstaat.
Lees meer of ontdek:
